Βρετανία: Οι χαμένες ευκαιρίες του Κιρ Στάρμερ για μια επιστροφή στο μέλλον Ημερομηνία:
Σήμερα 6/5/2026, 00:16 - Εμφανίσεις: 16
Δέκα χρόνια συμπληρώνονται τον Ιούνιο από το δημοψήφισμα για το Brexit και, κατά μεγάλη ειρωνεία, η δημοφιλέστερη πολιτική του αντιδημοφιλούς Κιρ Στάρμερ είναι η σθεναρή αντίστασή του εναντίον του λαϊκισμού που έβγαλε τη Βρετανία από την ΕΕ.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν εξάλλου ότι, αν διεξαγόταν σήμερα ένα νέο δημοψήφισμα, η πλειοψηφία των Βρετανών θα αποφάσιζε την επανένταξη της χώρας του στην «ευρωπαϊκή οικογένεια» παρά τις εσωτερικές έριδες, τις παλινωδίες, τις αποτυχίες, ακόμα και τις ταπεινώσεις από τον Ντόναλντ Τραμπ που αυτή βιώνει εσχάτως.
Η αλήθεια είναι ότι έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου ο Κιρ Στάρμερ από τον Ιούλιο του 2024 που ανέλαβε την πρωθυπουργία.
Όπως εξάλλου δια πυρός και σιδήρου πέρασαν και οι υπόλοιποι 5 πρωθυπουργοί που ανέλαβαν μετά το τυχοδιωκτικό δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου 2016, όπου οδήγησε τη Βρετανία ο αξέχαστος πρωθυπουργός των Συντηρητικών Ντέιβιντ Κάμερον.
Εντάξει, από τους 5 προκατόχους του Στάρμερ θα πρέπει να εξαιρεθεί η καταγέλαστη περίπτωση της Λιζ Τρας.
Κατηγορείται για ατολμία ο Στάρμερ, αλλά ακόμα και πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο του Πίτερ Μάντελσον (του πρεσβευτή της Βρετανίας στην Ουάσιγκτον που διόρισε ο Στάρμερ και αναγκάστηκε να τον «παραιτήσει» όταν αποκαλύφθηκε ότι ήταν στενός φίλος του Επστίν) η θητεία του είχε απειληθεί ουκ ολίγες φορές να τερματιστεί πρόωρα.
«Εξαρχής η θητεία Στάρμερ ήταν μια διαδοχή κρίσεων και μεταστροφών», όπως γράφει ο Ιόιν Μπερκ-Κένεντι στους «Irish Times».googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) «Κατά καιρούς ο Βρετανός πρωθυπουργός έμοιαζε με επιβάτη στην ίδια του την κυβέρνηση, καθώς κινείται πολιτικά σε ένα στενό εύρος το οποίο περιορίζεται στα Δεξιά από το Reform UK και τις αντιλήψεις περί μετανάστευσης και στα Αριστερά απο το ανερχόμενο Κόμμα των Πρασίνων.
Ταυτόχρονα όμως έχει να αντιμετωπίσει στο Κέντρο τους επίσης ανερχόμενους Φιλελεύθερους Δημοκράτες», εξηγεί ο Ιρλανδός ρεπόρτερ.